Testing “Lifesaver quilt” pattern for Zarkadia

Hello dear friends,

Long time no see, no blog, no..sew…hold on, that’s not true, I have been sewing, yes, and truth be told one of the best so far was testing a brand new quilt pattern for my Greek friend Zafira, owner of Zarkadia.com.

Prior to launching her first pattern, Zafira asked her quilting friends if we could help testing the pattern. I did say yes, and i received the pattern, having a deadline for the 30th March 2019. The pattern is based on the bowtie block and the 16-patch block. Our notes included – apart from precisely written instructions – multiple colored high quality images showing different options of color combinations of the bowtie block, the 16-patch block, the rows, the background fabric, showing us so many different options, the only thing we had to do is pick up fabric and start sewing.

Before I started, I took a week off work and made a trip to my hometown Patras, to visit family and friends. I had made plans to take my sewing machine with me for its annual service before I begin the new quilt. The weekend prior to returning from the trip, I had also arranged to go to Athens for a couple of days with my mum. First road trip with my mum on my car.


On Saturday March 16th, we arrived at the quilt fabric shop of my friend Kiki, owner of Yfasmatakia.gr, where I bought the fabrics below, in order to make the throw size of the Lifesaver quilt. I kept the fabric codes in case I needed more of the same fabric.


Such beautiful combination, isn’t it? Needless to say I washed the purple and black together with 10 color catchers, and they came out purple!!!

After leaving Kiki and her beautiful shop, I had scheduled another visit to Mania’s shop Marmalena.gr in another part of Athens. There I found Mania and Sandra and Prokopi , Mania’s husband, and after buying the foldable cutting mat Prym Love and the Olfa rotating cutting mat that I had longed for months

we took this beautiful picture with my girls!!!


Mania , me and Sandra ❤

It was the first time I ever physically visited these shops, and I was so happy I managed to see my friends, well and in their workplace (the “fabric shrines” as I call them!). You can see behind Mania her hand died fabric collection, which I have used for another quilt that I will post soon.

Anyhow, back to the #lifesaverquilt pattern testing, I started on March 21st to make the first bow tie block, mostly going through the instructions, cutting, assembling and sewing. My first thought was “oh my, how many times do I need to draw a diagonal line behind the black squares??”, but later on, when I started to make each step in bulk, it wasn’t actually that time consuming, especially with coffee on the side and some music on…


So after sewing the first row together, I made the second one and attathed it to the first and they looked so great!!


Then I only had to make two more rows, so that’s when I started cutting and sewing in bulk, and it came together easier on the final weekend before the deadline. I cannot remember if i did any of the house chores or cooking that weekend, but it doesn’t matter!!!

When I finished sewing and ironed the completed top and layed it on my bed, that’s when it hit me! I want to keep this for me and in order to cover the bed I need to add one or two colums and a couple of rows at the bottom (thank God I kept the fabric codes from Kiki!!!) and here is what it looks like!!!


Isn’t it gorgeous? I totally love it!! The blocks are so easy to make, when you sew the first one, it is a piece of cake after that. Sometimes you don’t have to make a complex design in order to have a great quilt. That is the magic of patterns and different fabrics.  If you use instagram, search for #lifesaverquilt you will see so many different combinations from fellow quilters, such great pieces of work!!! And Zafira’s quilt with the peaches and yellows and mustard colors in her page, I want to make one in this color combo too!!!

Overall, it is a great design, very beginner friendly, tons of color combinations and of course the quilting at the end makes each one of them unique.

Zafira my dear, thank you from my heart, it has been my pleasure to work on your pattern!!

Hope you enjoyed it as much as I did. Will post update when I sew the extra columns and rows, and of course after quilting too!!! Stay tuned!

Thank you for your visit, hope you have a great weekend!! Stay safe, well and happy!!




Giveaway goodies from HoneyBeeCloths

Hello dear friends,

Hope everyone is well. Please excuse the absence from the blog, too much work, too much stress and little free time -uncluttereed from worries- to sew, knit and create. I read in blogs that several people have gone through this phase, so, i understand since it happens to me from time to time.

I was going through my phone to find the pictures for this post, and while scrolling back to the end of 2017 and through 2018, I realized that it’s not that I did not create much, it’s that I didn’t post about the creations too. I will do so in another post.

This post is about what made me “wake up” from the lethargy of not talking about what I create and would like to keep it small and pretty. Without further delay, I would like to present the goodies that I recieved from Dawn of Honeybee Cloths. Dawn and Michelle of CreativeBlonde are co-hosting the “Sweetest things Sampler” quilt-along from the beginning of 2018. It consists of sampler blocks and irish chain blocks and the finished top will measure 50x50inches without borders and 60x60inches with borders. You can read more about it here. For their sampler, the ladies are using Brenda Riddle collections for Moda Fabrics, including Brenda’s latest collection “Caroline” and they also host giveaways along the way. I took part in one of those giveaways and lucky me, I won, and received the following goodies. I still suffer from the thing that I don’t want to cut any fabric because i am afraid that I will ruin it…I will get over it, however, in order to make the blocks… let’s take a look…


they are all so nicely wrapped…

First, i opened this pretty butterfly, “a little token of friendship” as Dawn said <3, it is so nice to receive handmade gifts, I love all the details Dawn puts in her handmade items, thank you from my heart dear Dawn ❤ …

and then went on to this little treasure…mini charm pack with 42 x 2 1/2 inch squares of Caroline line from Brenda Riddle Designs for Moda, including two spools of Gütermann threads,  one is 100% cotton and the other is 100% viscose…

and then it was this package of fabrics, same line again…I wrapped it again altogether afterwards, as you can imagine…they are such beautiful  prints and colors…

and then finaly were the block kits, very convenient if you want to buy just the right amount of fabrics, including instructions for each block, printed in color too… block 6…

and for block 7…

seriously in love with this line and this quilt along, cannot wait to order the rest of the block kits, sew them along with the irish chain blocks and post them here for you…

Hope you enjoy this, please check Dawn in Honeybee Cloths and Michelle in CreativeBlonde and let me know if you work on this quilt along or any other qal, and please share details too.

Thank you for your time here, stay safe, well and happy.

See you next time.

Eleni x

Το μπλοκ του μήνα από την Intrepid Thread – Magic Friendship Medallion B/ROM –Months 02-03-04

Γεια σας και πάλι. Ελπίζω όλοι να είστε καλά!

Ένα χρόνο πριν είχα πάρει μέρος στο Μπλοκ του μήνα από την εταιρία The Intrepid Thread. Πέρασε ένας χρόνος από τότε και όπως καταλάβατε δεν ολοκλήρωσα την κατασκευή του τότε. Θα σας εξηγήσω παρακάτω τους λόγους και μέσα από τις φωτογραφίες θα σας δείξω τις δυσκολίες που αντιμετώπισα πρώτη φορά όταν έφτασα στα επόμενα στάδια και πως το αντιμετώπισα τώρα που αποφάσισα να το καταφέρω. Πέρυσι λοιπόν είχα παρουσιάσει το κεντρικό μοτίβο-μπλοκ. Για περισσότερες πληροφορίες δείτε την ανάρτηση εδώ, για να μην επαναλαμβάνω πολλά.

Είχα μείνει λοιπόν στο κεντρικό τετράγωνο, το οποίο από μόνο του εγώ προσωπικά το θεωρώ πολύ εντυπωσιακό!!


Στη συνέχεια, τον δεύτερο μήνα ξεκινήσαμε να καδράρουμε το κεντρικό μοτίβο με λεπτές λωρίδες μονόχρωμων υφασμάτων ανοιχτό πράσινο και σκούρο μπλε. Το επόμενο στάδιο συμπεριλάμβανε τέσσερις καρδιές στις γωνίες και παραλληλόγραμμα, σε ανοιχτόχρωμο φόντο.


Το τοπ άρχισε και μεγάλωνε ομοιόμορφα και στις τέσσερις πλευρές του και περίμενα με αγωνία τα επόμενα υφάσματα και τις οδηγίες κατασκευής. Μόλις έφτασε το επόμενο πακέτο, ξεκίνησα με μια χαρά να ράψω λεπτές λωρίδες υφασμάτων όπως έγραφε στις οδηγίες. Να ξεκαθαρίσω κάτι πριν παρεξηγηθώ. Οι οδηγίες είναι αναλυτικές, έχουν βοηθητικά στοιχεία σε πάρα πολλά σημεία που μπορεί να δυσκολέψει το έργο. Δίνει και εναλλακτικές πρακτικές, αν δεν έχεις ένα εργαλείο σου δίνει pdf με σχέδιο για να το χρησιμοποιήσεις σαν οδηγό. Εγώ από τη χαρά μου να τα φτιάξω πιο γρήγορα,  ενώ διάβασα τις οδηγίες ένα σωρό φορές, ε, στραβώθηκα και τελικά την πάτησα σε πολλά στάδια αυτής της κατασκευής. Όπως είχα γράψει και στην προηγούμενη ανάρτηση για αυτό το μπλοκ του μήνα, και το γράφει κάθε φορά και στις οδηγίες, δεν έχεις πολλά περιθώρια λάθους, ούτε από θέμα υφασμάτων ούτε από θέμα μετρήσεων. Πρέπει να διαβάζεις τις οδηγίες, να υπογραμμίζεις και να χρωματίζεις τα σημεία κλειδιά γιατί αλλιώς και θα πιάσεις το ξηλωτήρι, και θα κλαις τα υφάσματα που έκοψες βιαστικά, ε και μια κρίση πανικού θα σου έρθει.

Γιατί είναι και κάμποσο βαρετό να ράβεις 4*9=36 λωρίδες με φάρδος 1 και 1,25 ίντσας και μήκους 42 ιντσών. Εκεί λοιπόν ξεκίνησαν τα προβλήματα. Όσες ασχολείστε με το άθλημα, ξέρετε ότι κάθε φορά που ράβουμε δυο κομμάτια ύφασμα μαζί, υπάρχει μια πιθανότητα να το ράψουμε με το σωστό περιθώριο ραφής και μια πολύ μεγάλη πιθανότητα να μας ξεφύγει το περιθώριο για ένα χιλιοστό. Αυτό το χιλιοστό όταν έχεις μόνο δυο μεγάλα κομμάτια ύφασμα δεν φαίνεται. Αν έχεις πολλά υφάσματα μικρού φάρδους, χιλιοστό στο χιλιοστό μετά από 9 υφάσματα έχεις φτάσει να σου λείπει σχεδόν 1 εκατοστό. Σκέψου να έχεις ράψει και τα τέσσερα αυτά πακετάκια, τι να πρωτο-ξηλώσεις και από που να ξεκινήσεις. Με τι καρδιά!!! Έμεινε λοιπόν στην άκρη από πέρυσι μέχρι φέτος πριν 3 εβδομάδες. Όπου αποφάσισα να το λύσω το πρόβλημα μια και καλή (Χα!!) Εδώ βλέπετε δύο από τις τέσσερις ολοκληρωμένες λωρίδες.


Αποφάσισα λοιπόν να ξηλώσω μόνο τις εξωτερικές λωρίδες αρχικά και να τις ξαναράψω με περιθώριο 1/8 αντί για 1/4 της ίντσας. Έφτασα σε ικανοποιητικό επίπεδο, οπότε αποφάσισα να διορθώσω όλα τα πακέτα έτσι. Στη συνέχεια οι οδηγίες ζητάνε να κόψεις τις λωρίδες σε τρίγωνα 60º. Αυτό μπορείς να το πετύχεις χρησιμοποιώντας ειδικό χάρακα (που δεν είχα) ή να κόψεις έναν οδηγό (template) από ένα pdf αρχείο που έδιναν οι οδηγίες. Εγώ το είδα αυτό? Όχι βέβαια!!! Χρησιμοποίησα κάτι γραμμές που έχει ο χάρακάς μου που δείχνει τις 60º και θεώρησα ότι το κάνω και σωστά!! Μέχρι που είδα ότι σχεδόν κανένα τρίγωνο δεν είναι ακριβώς ίδιο με το προηγούμενο, ήταν λίγο μεγαλύτερο ή λίγο μικρότερο. Σκέφτηκα ότι κάπου θα μπορούσα να κλέψω κανένα χιλιοστό πάλι στο περιθώριο ραφής και να τα φέρω στα ίσια τους στις επόμενες ραφές. Πέρα από το γεγονός ότι ράβεις διαγώνια στο ύφασμα, εκεί που είναι πολύ πιθανόν να ξεντώσει λόγω της ύφανσης, ένας βαθμός επιπλέον δυσκολίας!


Φτάνεις λοιπόν να δημιουργήσεις ένα μισό εξάγωνο ράβοντας τρία τρίγωνα μεταξύ τους. Εκεί πάλι φάνηκε πόσο στραβός είναι ο γιαλός. Νομίζω σε αυτό το σημείο μπήκα ξανά στα εμαιλ μου και έψαξα και βρήκα το pdf με τον οδηγό που σου έδινε, το εκτύπωσα, το έβαλα κάτω από τα δικά μου τρίγωνα και μόλις είδα τη διαφορά, νομίζω το παράτησα πάλι για μια δυο μέρες.


Ήμουν σίγουρη ότι αυτά τα λάθη θα τα έβρισκα και πιο μπροστά στα επόμενα στάδια της κατασκευής. Όπως και έγινε. Και εδώ.

Και εδώ.

Και εδώ….

Νομίζω μετά από αυτό το στάδιο, έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα να τα ενώσω όλα μαζί. Τα πάτησα και με το σίδερο να κάτσουν καλά οι ραφές, ε από μακριά λέω καλό θα φαίνεται!!! Εν τω μεταξύ, μεγαλώνει πολύ γρήγορα με τα πλαίσια που βάζω κάθε φορά και δεν μπορεί να το κρατήσει ένας άνθρωπος μόνος του πια. Το κρέμασα λοιπόν στα σύρματα στο μπαλκόνι, βγήκα και στον κήπο και άρχισα να βγάζω φωτογραφίες. Φυσούσε και εκείνη τη μέρα, αυτή είναι πιστεύω η καλύτερη φωτογραφία του!!!


Για του λόγου το αληθές

Το μάθημα της ημέρας είναι το εξής. Διαβάζουμε τις οδηγίες αφού τις εκτυπώσουμε, υπογραμμίζουμε, κυκλώνουμε, χρωματίζουμε, βάζουμε ένα σωρό βελάκια εκεί που λέει ΣΟΣ και ΔΕΝ ΚΟΒΟΥΜΕ αν δεν είμαστε 10000000% σίγουρες!!

Το επόμενο πακέτο ξεκινάει από ό,τι είδα με δύο φαρδιές λωρίδες υφασμάτων και μετά έχει πάλι ένα σχέδιο περιμετρικά. Θα προσπαθήσω να δω τι διαστάσεις θα πρέπει να έχει το μπλοκ μετά τις πρώτες λωρίδες για να προσθέσω λίγο και να κλέψω εκεί τη διαφορά. Δεν ξέρω αν καταλάβατε, ελπίζω να το καταφέρω πάντως γιατί δεν θέλω να το χαλάσω περισσότερο.

Με αυτά και αυτά, πέρασαν 2 εβδομάδες, στο ενδιάμεσο πέρασα και μια ίωση και καθυστέρησα να ανεβάσω αυτή την ανάρτηση. Το πάθημα μάθημα λοιπόν, και εύχομαι στο επόμενο στάδιο να τα πάω καλύτερα!!

Έλα και σιγά σιγά μπαίνει και η άνοιξη!!! Γεια σας και να είστε πάντα καλά!!

Δημιουργώντας ένα δείγμα του “Lifesaver quilt” για την Zarkadia

Καλησπέρα αγαπημένοι μου,

Σαν να πέρασε λίγος καιρός από την τελευταία ανάρτησή μου….μπορεί να φαίνεται ότι δεν έχω κάνει τίποτα όλο αυτό το διάστημα, όμως ήρθε η ώρα (ή μάλλον βρήκα λίγο ελεύθερο χρόνο) να σας παρουσιάσω κάτι που ετοίμασα πριν μερικές μέρες (εντάξει πάει και μήνας!)

Το -πραγματικά- πανέμορφο σχέδιο της φίλης μας Ζαφείρως, ιδιοκτήτριας του Zarkadia.com, το πρώτο πατρόν παπλώματος που σχεδίασε η ίδια, θα το βρείτε στην ιστοσελίδα της.

Πριν το κυκλοφορήσει, η Ζαφείρω ζήτησε από τις παπλωματούδες φίλες της αν θα μπορούσαμε να την βοηθήσουμε να τεστάρουμε το πατρόν μέχρι τις 30 Μαρτίου, έτσι ώστε αν χρειαστεί να κάνει τις απαραίτητες διορθώσεις και να το ανεβάσει στην ιστοσελίδα της. Δεν υπήρχε περίπτωση να μην συμμετέχω!!! Το βασικό σχέδιο του πατρόν είναι το μπλοκ παπιγιον ή φιογκος (bowtie) και το κλασσικό μπλοκ από 16 τετράγωνα, όπου εναλλάσσεται ένα άσπρο και ένα μαύρο τετράγωνο. Οι οδηγίες που λάβαμε, εκτός από πολύ λεπτομερείς σημειώσεις, συμπεριλάμβαναν και πολύ καθαρές χρωματιστές εικόνες από το πατρόν σε δύο μεγέθη – το πάπλωμα σε μέγεθος throw στις 64 ίντσες ή 1.63μ τετράγωνο και σε μέγεθος queen στις 88*96 ίντσες ή 2.24μ*2.44μ. Οι έγχρωμες εικόνες παρουσίαζαν διαφορετικούς χρωματικούς συνδυασμούς είτε σε μονόχρωμα είτε σε υφάσματα με σχέδια, στο φιογκο, στο φόντο του σχεδίου, στις σειρές κλπ. Ειλικρινά τόσες διαφορετικές επιλογές, το μόνο που είχες να κάνεις είναι να διαλέξεις ένα σχέδιο και να ξεκινήσεις.

Πριν ξεκινήσω, πήρα μια εβδομάδα άδεια και ταξίδεψα στην Πάτρα, να δω την οικογένειά μου και τους φίλους μου. Είχα προγραμματίσει να φύγω με το αυτοκίνητο, να πάρω μαζί και την ραπτομηχανή μου να την πάω για το ετήσιο σέρβις στην Αθήνα, πριν ξεκινήσω το καινούριο πάπλωμα. Το Σαββατοκύριακο πριν επιστρέψω στη βάση μου, είχα κανονίσει να ανέβω και να μείνω στην Αθήνα για 2 μέρες μαζί με την μαμά μου. Πρώτο ταξίδι με την μαμά στο αυτοκίνητό μου.


Το Σάββατο 16 Μαρτίου, φτάσαμε στο μαγαζί με τα υφάσματα της φίλης μας Κικής Παπαδοπούλου, τα γνωστά μας Yfasmatakia.gr, από όπου αγόρασα τα παρακάτω υφάσματα για να φτιάξω το πάπλωμα στο μέγεθος throw. Κράτησα τους κωδικούς των υφασμάτων σε περίπτωση που χρειαζόμουν παραπάνω μέτρα από τα ίδια υφάσματα.


Οι φωτογραφίες μου δεν είναι επαγγελματικές αλλά πιστεύω αυτή αποτυπώνει πολύ καλά τις αποχρώσεις! Μα δεν είναι πανέμορφα?? Περιττό να πω ότι έπλυνα το μωβ ύφασμα και το μαύρο μαζί με 10 χρωμοπαγίδες, οι οποίες βγήκαν μωβ!!!

Αφού αφήσαμε την Κική και τον υπέροχο χώρο της, είχα κανονίσει να επισκεφτώ και το κατάστημα της Μάνιας Χατζηιωαννίδη, το επίσης γνωστό και αγαπημένο Marmalena.gr. Εκεί βρήκα την Μάνια και την Σάντρα και τον κ.Προκόπη και αφού αγόρασα την αναδιπλούμενη επιφάνεια κοπής και την περιστροφική επιφάνεια κοπής που είχα στη λίστα αγορών μου για μήνες…

βγάλαμε και αυτή την υπέροχη φωτογραφία με τα κορίτσια μου!!!


Η Μάνια, εγώ και η Σάντρα!!

Για εμένα που ζω στα Χανιά ήταν η πρώτη φορά που επισκέφτηκα και τα δυο μαγαζιά από κοντά και ήμουν πάρα πολύ χαρούμενη που κατάφερα και είδα τις φίλες μου, να είναι καλά και να είναι στα καταστήματά τους (τα οποία ονομάζω “ναούς υφασμάτων”!!!). Πίσω από την Μάνια πιστεύω βλέπετε τα χειροβαμμένα υφάσματά της – και τις κλωστές δεξιά…δεν ήθελα να φύγω!!!

Πίσω στα δικά μας και το τεστάρισμα του πατρόν #lifesaverquilt, το ξεκίνησα δειλά δειλά στις 21 Μάρτη για να δω τις οδηγίες για την κατασκευή του φιόγκου, τι θα κόψω, τι θα ράψω και τι θα ενώσω. Μόλις είδα τα μαύρα τετραγωνάκια σκέφτηκα Θεέ μου πόσα θα κόψω και θα κάνω και διαγώνια γραμμή μέχρι το τέλος?? αλλά μόλις πήρα λίγο τον αέρα και ξεκίνησα να τα κάνω μαζικά, παρέα με καφέ και μουσική, το ξεπέρασα…

Αφού ολοκλήρωσα την πρώτη σειρά, ήταν πολύ πιο εύκολο να κάνω την δεύτερη και να τα ενώσω, και ήταν τόσο όμορφα μαζί!!


Στη συνέχεια το μόνο που είχα να κάνω ήταν άλλες δυο σειρές, οπότε και ξεκίνησα να κόβω όλα τα ίδια κομμάτια μαζικά, και να ενώνω επίσης σε σειρά, το οποίο με βοήθησε να το ολοκληρώσω το τελευταίο Σαββατοκύριακο πριν την προθεσμία. Να πω την αλήθεια δεν θυμάμαι να έκανα καμία δουλειά σπιτιού ή να μαγείρεψα εκείνο το διήμερο, αλλά λίγη σημασία έχει!!! χα! τι είναι αυτό που άμα ξεκινήσω να ράβω ξεχνάω τα πάντα??


Μόλις ολοκλήρωσα το ράψιμο και σιδέρωσα το πανί και το έστρωσα πάνω στο κρεβάτι μου, τότε μου ήρθε η ιδέα ότι αυτό θα ήθελα να το κρατήσω για μένα, αλλά χρειάζομαι κανα 2 στήλες ακόμα -μια σε κάθε πλευρά και μια-δυο σειρές προς τα κάτω (δε λες πάλι καλά που κράτησα τους κωδικούς με την Κική!!!) Ιδού το τελειωμένο σχέδιο!!


Εγώ το αγαπώ πολύ, τι λέτε? Τα τετράγωνα με τους φιογκους είναι πολύ εύκολα να γίνουν, αν κάνεις ένα, μετά τα φτιάχνεις όλα πολύ εύκολα!! Καμιά φορά δεν χρειάζεται να έχεις ένα περίπλοκο πατρόν για να έχεις ένα υπέροχο πάπλωμα! Αυτό θεωρώ ότι είναι η μαγεία, να μπορείς με ένα πατρόν και διαφορετικά υφάσματα να μπορείς να έχεις τόσα διαφορετικά αποτελέσματα. Αν έχετε λογαριασμό στο instagram, ψάξτε για το #lifesaverquilt, θα βρείτε τόσο πολλούς συνδυασμούς από τις υπόλοιπες φίλες παπλωματούδες που το έφτιαξαν, εξαιρετικές δουλειές όλων!! Καλά δεν έχω λόγια για τον συνδυασμό που έχει η Ζαφείρω στην ιστοσελίδα της με εκείνα τα υπέροχα χρώματα!!! το έχω βάλει στην λίστα με τα επόμενα!!

Σε γενικές γραμμές είναι ένα πολύ όμορφο πατρόν, μπορούν να το φτιάξουν και αρχάριοι, έχει ένα σωρό συνδυασμούς χρωματικούς και φυσικά το τελείωμα με το καπιτονάρισμα θα του δώσει άλλο αέρα!

Ζαφείρω κορίτσι μου χίλια μπράβο σου, για την υπομονή σου κ το πείσμα σου, την δημιουργία σου και την δουλειά σου! σε ευχαριστώ πολύ από καρδιάς που μου έδωσες την δυνατότητα να συμμετέχω σε αυτήν την διαδικασία!!!

Ειλικρινά εύχομαι να σας άρεσε όσο και εμένα!! Δεν έχω ξεκινήσει ακόμα την επέκταση κατά πλάτος και καθ’ύψος, θα ανεβάσω μόλις τα φτιάξω και φυσικά μόλις ολοκληρωθεί με το καπιτονάρισμα!!

Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη, εύχομαι να έχετε ένα σούπερ ανοιξιάτικο Σαββατοκύριακο!! Να είστε καλά όλοι!

Με αγάπη,


Heirotechnika 3-4-5 November and 2-3 December2017

Hello dear friends,

Hope you are all well and that you have decorated your Christmas trees by now!! We managed to put the tree up a few days ago, and still need to add some more decoration, but weekend is here so we’re do the finishing touches.

I hope you recall the previous craft fair Heirotechnika that took place in March. There were two more, one in November in Athens and one in December in Heraklion, Crete. I am super happy because I managed to go to all three of them, and I get super excited before and after that, so what is better than blogging about it, right?

Long story short, I flew to Athens in the beginning of November to go to the craft fair that weekend. I was tired with the delayed flight, but also super super excited to go and see my friends. So the next day, it was so refreshing for me to get ready, get my sewing bits and pieces, get some biscotties from the local bakery for the morning coffees, some sweets for the 10th birthday celebration  for the owners Valia and Elnia of the Ftiaxto craft site, and get into the metro to go to the fair.

Hellenic Patchwork Guild was once more present with a booth, and we managed to sew a few hats and small quilts for the preemies of Ilitominon, like we did in the previous fair. Two whole days of sewings with friends, talking, laughing, explaining to people what we do, offering information about our cause and about the Guild.

Let me begin by saying how great the guild’s booth was, I trully believe it was one of the most colorful ones!! My friend and board member of the Guild, Giota was telling me how long it took them to decorate and reorganize the location of the quilts!! I really loved what they did!! As you have probably figured out I did not take many pictures either of the booth or of the whole craft fair!!! I was super excited with our booth and sewing with friends. Ok, in the picture below I will describe the works as you see them. Starting from top left I believe you understand that this is the Splendid Sampler, one of a kind, made by my talented and very determined friend Sandra, and the pieces at the bottom left are made by my friend Alexandra Panagoloulou. The one in the middle is made by my friend Eva, on its right side the quilt is made by the girls in the quilt bee of Sparta, and the one in the corner I cannot recall whose it was(help, memory failure!!). The flowers and the houses above those are made by my friend and vice president of the Guild’s board, Titika, and in the corner on the right hand side it is the first Hellenic QAL quilt from 2014 that comes everywhere!!! In front of the sewing machines you can see little quilts for the preemies!!!

Hellenic Patchwork Guild’s booth(half!!)

Somewhere in the center of the picture you can see my friend Antonia, we had a great catch up since the last time we met. I really cannot recall why on earth I did not take a more panoramic view of the booth, I mean, honestly!! Plus on the left hand side of the booth, there was a huge sample quilt, made by one of Antonia’s and mine’s friend, Konstantina, who is an ex-newbie in patchwork. In fact, when people were approaching us asking questions like “Oh, it seems so difficult to make, doesn’t it?” I would reply “Let me tell you a story of a newbie quilter who made THIS sample quilt, starting from a nine-patch, going on to HST, then flying geese, then log cabin, then mini log cabins etc” and they would look at me with disbelief and awe at the same time!!!

This time I brought with me a block design for the little quilts that I wanted to make and I chose the Friendship star, thinking that it would be easy for me to make at least two small quilts in two days. Unfortunatelly, I only managed to make one, with much love.

On Sunday I had the pleasure of spending the morning sewing with my friend Argiris, who came from Chalkida, Evia. He managed to sew a few hats for the preemies and this wonderful little quilt for a baby boy. Argiris was so happy for his quilt!! Bless!!

Argiris with the quilt he made for the preemies.

Honestly, I have no idea what happened to the rest of the craft fair, I was so busy sewing in our booth and talking with friends and guests, time was flying by so quickly. I only went around the fair when I wanted to buy a few things for me, from booths that were selling fabrics and supplies (like the white fabric with the little hearts that I bought from Ifasmatakia, and a 6,5inch*24inch ruler, a couple of seam rippers and three hand-dyed fabrics from Marmalena, that I used to make a 15cm*15cm square panel for the Wall of Crafters that the girls from Ftiaxto had installed in the entrance of the fair, celebrating their 10th birthday!!)

One of the sweetest moments during these two days is that I managed to meet with my friend Martha, whom I had not seen since 2011. Me and Martha were best friends while studying together Architecture at Leeds Beckett University (former Leeds Metropolitan) and is one of those friendships that last forever!! I love you my friend!!

So, for two full days I was super busy at the Guild’s booth, sewing and talking with people, fellow quilters etc. One of the people that stopped by to meet us was Georgia, who is a sewist and owns a blog called Acornkiss. She’s one of those people that when you meet them for the first time, it’s like you know them for a long time. I follow her blog now and I really love the dresses she makes, hopefully she will inspire me to sew a dress for me, when I finish all the other UFO’s, maybe soon???

And so, Sunday evening came, the fair was closing, we gathered all the items from our booth for the girls to take them to the Guild’s office. Unfortunatelly there was a strike in the public metro, so my friend Katerina Ioannou drove me all the way home. I am very much obliged to her for this.


Katerina, Mania and Prokopis at Marmalena’s booth

So on Monday I packed my suitcase, went to Eleysina and took the flight home to Chania, Crete. On Tuesday morning, in the office, work, with no fabrics and no colors… ohhh  :(( and for the next 4 weeks projects’ deadlines were approaching fast, working overtime and on weekends too…

At some point, while talking with the girls on the Guild’s board, I was informed that the Guild would not be able to come to the craft fair in Heraklion, Crete at the beginning of December. Truth is that it is very tiring to go from fair to fair, it requires too much energy when you have a booth, you have to be there constantly and focused. Anyway, I had taken it for granted that someone would come and that I would spend three days helping to set up the booth and respond to people’s questions and cut, sew and iron all at the same time, so yes I was a bit disappointed. However, Mania, our Guild’s president, and her husband came to Crete, to help set up Marmalena’s booth, waiting for their daughter Marialena, who owns the shop, to arrive from Athens too. Unfortunatelly, her  flight was cancelled due to bad weather, so Mania and Prokopis were on their own for three days.

I managed to visit the fair in Heraklion on Sunday 3rd of December. Last time I was there was in 2014, when the Guild was in its early form, with a large booth and loads of beautiful quilts and bags and pillows made by the fellow quilters. So I paid my ticket, went through the doors, and the first thing that came into my mid is “Where is EVERYONE? where is the fair of 2014?” Apparently, not many exhibitors came, neither from Heraklion nor from Athens, so the general volume of the fair was small, and there were not too many visitors like the last time, so it was a huge difference. :(((

On the bright side, I found Marmalena’s booth fairly easily.


Marmalena’s booth at Heraklion fair.

The joy of meeting Mania again was huge! Her husband Prokopis, was sick during the last few days, but he stood like a rock next to her. I wished him to feel better soon and being unaware about their daughter Marialena’s whereabouts I asked “So where is Marialena and her son?” and Mania replied “Oh you haven’t heard? their flight was cancelled due to the bad weather and the strong winds and they are not coming!” ohhh nooo…So after the initial shock, it was time for Mania to present materials from her shop, like battings and other material that we use in patchwork. I went along to see the presentation and take pictures to post on facebook.

I know I need improvement in correspondence. At the end of the presentation, since I was just a visitor, I went around the fair and I got a bit disappointed, because last time it was full of people, exhibitors, booths, you name it, and this time they were so much less…anyway, not going to mention more about it, just sharing my personal thoughts.

After this, I spend a few hours in Marmalena‘s booth, I  bought a couple of fabrics for the lining of a new bag that I make for me, and some holiday themed fabrics. Since there was not a single sewing machine in the fair to borrow, I started sewing by hand a decorative christmas tree. By the end I was disappointed at my work, Mania though, was excited and asked to keep it, while I wanted to disappear from the face of the earth, you know what I mean…

In the early afternoon I decided to leave the fair, said my goodbyes with Mania and Prokopi because I wanted to stay more and help them pack everything. However, since I was in Heraklion, I also wanted to visit two of my best friends, Dina and Frank at their home. Dina and I were also best friends at university and Frank was my roommate in my block of flats at uni, so yes, 19 years of friendship there too. After that, I had a 2-hour drive home in the evening, with very bad road conditions.

In this part of my greek-written article I mention that even though the Hellenic Patchwork Guild is based in Athens, it represents all its members from all over Greece. And whilst in Athens, Sparta and Rafina there are already groups of quilters who meet and quilt, sew, and receive or give lessons to others, in Crete we have not had this opportunity yet. And even though Crete is a perfecture and it has 4 municipalities, we have not met to get organized into a group of quilters. I mention it in english too because I know in the States and in England and Australia too, there are guilds in every corner, and it may seem very easy for people to find quilt shops and fellow quilters, but in Greece we are in the very early stages of this.

I mean, while I was at Heraklion fair, at Marmalena’s booth, several ladies came and said “Oh it is so beautiful, how do you do it? it must be difficult” and then I stood up and told them that if they actually wanted to learn how to do it, they should contact the Guild and then we could make arrangements for free classes for the guild’s members in Crete too. So this is an opportunity for everyone and anyone with small or little or no knowledge of sewing and patchwork to ask the guild about classes in Crete. Either in greek or in english, it can be done. Just leave me a message, email, send email to paplomatoudes@gmail.com, just ask for help and advice and the guild will help spread this beautiful craft.

Today for instance, the Guild is having its Christmas celebration party at a multi-purpose space/cafe in Athens, and prior to the party they will have a free class too. I will not be able to attend this time, and I know I have said it before, I will try to attend next year!! Hope all my friends have a wonderful time today!!

So thank you all for being here today, hope you have a great weekend, enjoy your time whatever you do, sew, quilt, knit, eat, watch, listen to, etc and if you want to let me know what you think about our fairs or anything else, you are welcome!!!

Stay well and safe you all, regards from Greece!!




In the fair in Athens, we had this pretty pixy, she’s so happy, bless her!! 


Χειροτέχνικα 3-4-5 Νοεμβρίου και 2-3 Δεκεμβρίου 2017

Γεια σας φίλες και φίλοι,

Ελπίζω να είστε όλοι καλά!!! Εντάξει έχω να πω ένα μεγάλο συγγνώμη για την τεράστια πάλι απουσία (από ποιον την ζητάω δεν ξέρω..) αλλά έχω να δηλώσω ένα πράγμα. Μια Χειροτέχνικα (και δυο μη σου πω) πάντα φέρνει στο προσκήνιο όλα εκείνα τα όμορφα συναισθήματα χαράς και δημιουργίας. Πόσο μάλλον όταν σε μια χρονιά έχω πάει σε τρεις εκθέσεις Χειροτέχνικα!!!

Μην τα πολυλογώ (μη γελάτε καλέ!!) ξεκινάμε με την έκθεση του Νοεμβρίου, που έγινε στο εκθεσιακό κέντρο Περιστερίου. Φυσικά ξεκίνησε επεισοδιακά, περιμένοντας 7!!! ώρες το c-130 για να πάω από Χανιά στην Ελευσίνα. Είχα ένα βιβλίο μαζί μου, διάβαζα διάβαζα, την άλλη φορά θα πάρω και κανένα πλεκτό να αλλάζω… Είχε και ένα φεγγάρι εκείνο το βράδυ… Να’ναι καλά οι άνθρωποι που μας εξυπηρέτησαν… φάγαμε και μια ποικιλία κρεατικών στη λέσχη μετά του συζύγου…απαπα τι θυμήθηκα…

Λοιπόν, κουρασμένη ξε-κουρασμένη, την άλλη μέρα φρεσκαδούρα, πήρα τα συμπραγκαλάκια μου (ανέβηκα οργανωμένη), πήρα και από το φούρνο στη γειτονιά τα κουλουράκια-βουτήματα για τους πρωινούς καφέδες, πήρα και μερικά γλυκά για τα κορίτσια, την Βάλια και την Ελίνα, που γιόρταζαν τα 10 χρόνια του Ftiaxto, πήρα τον ηλεκτρικό και το μετρό και έφτασα στο εκθεσιακό κέντρο Περιστερίου. Ο Ελληνικός Σύλλογος Πατσγουορκ είχε για ακόμα μια φορά περίπτερο και το πρόγραμμα είχε ράψιμο και προσφορά παπλωμάτων για το Ηλιτόμηνον, όπως κάναμε και στην έκθεση του Μαρτίου. Δύο μέρες ράψιμο και φίλοι και κλωστές και υφάσματα και βάτες και γέλια και χαρές και νέος κόσμος και από όλα τα καλά!!

Αρχικά να πω ότι τα κορίτσια που έστησαν το περίπτερο έκαναν εξαιρετική δουλειά, νομίζω η Γιώτα μου περιέγραφε πόσες φορές χρειάστηκαν να ανεβοκατεβάσουν παπλώματα από τους τοίχους για να τα βάλουν σε μια σειρά!! Αλλά το αποτέλεσμα μοναδικό. Όπως καταλάβατε από τη χαρά μου, δεν αξιώθηκα να βγάλω φωτογραφίες της προκοπής. Από αυτά που φαίνονται παρακάτω στην εικόνα, χαρακτηριστικά θα αναφέρω το πάνω αριστερά (ναι το ένα και μοναδικό) Splendid Sampler της Σάντρας, από κάτω νομίζω είναι έργα της Αλεξάνδρας Παναγοπούλου από τον Πύργο Ηλείας (δεύτερη πατρίδα!), στο κέντρο είναι της Εύας, δεξιότερα είναι το πάπλωμα από το quilt bee της Σπάρτης, το γωνιακό με τα λουλούδια δεν θυμάμαι, από πάνω είναι της σπιτάκια και τα λουλούδια της Τιτίτας, φυσικά το Ελληνικό πάπλωμα, δεξιά στη σκάλα δεν θυμάμαι ποιας κοπέλας ήταν (βοηθήστε καλέ!!) και μπροστά από τις ραπτομηχανές είναι ορισμένα από τα παπλωματάκια για τα πρόωρα μωράκια!!


Το περίπτερο του Ελληνικού Συλλόγου Πατσγουορκ (το μισό)

Εδώ με τη φίλη Αντωνία τα λέγαμε πρωί πρωί (το άλλο μισό περίπτερο γιατί δεν το τράβηξα φωτογραφία δεν θυμάμαι, που είχε και το πάπλωμα-δειγματολόγιο της Κωνσταντίνας και το έδειχνα σε όσες μου έλεγαν “Μα είναι δύσκολο πολύ το πατσγουορκ εεε???” και τους έλεγα εγώ “¨Μα όχι, δείτε εδώ το πάπλωμα πρώην αρχάριας στο πατσγουορκ, δείτε δουλειά, να εδώ ξεκινάτε από το πιο απλό σχέδιο και μαθαίνετε σιγά σιγά και τα πιο περίπλοκα”).

Αυτή τη φορά είχα φέρει μαζί μου και σχεδιάκι για πάπλωμα (Friendship star) γιατί σκέφτηκα “πόσο δύσκολο να φτιάξω 2 παπλωματάκια σε ένα ΣΚ”…ε, ένα έφτιαξα τελικά μέσα σε 2 μέρες!! Ένα και με πολύ αγάπη.

Την Κυριακή δε, είχα την ευχάριστη παρέα του Αργύρη, ο οποίος ήρθε από τη Χαλκίδα και πέρα από σκουφάκια για τα μωράκια, έραψε και αυτό το γλυκό γαλάζιο παπλωματάκι!! Γεια στα χέρια σου Αργύρη!!


Ο Αργύρης με το παπλωματάκι που έφτιαξε για τα πρόωρα μωράκια.

Ειλικρινά δεν ξέρω τι έγινε στην υπόλοιπη έκθεση, ενώ πήγα και στη δεύτερη αίθουσα για να προμηθευτώ υλικά (όπως το άσπρο ύφασμα με τις καρδούλες από τα Υφασματάκια, ένα μεγάλο χάρακα, δύο ξηλωτήρια και τρία χειρο-βαμμένα υφάσματα από τη Μαρμαλένα, τα υφάσματα τα χρησιμοποίησα την Κυριακή για να φτιάξω ένα υφασμάτινο εορταστικό τετράγωνο 15*15εκ για το Wall of Crafters που είχε στήσει το Ftiaxto στην είσοδο).

Από τις πιο όμορφες και γλυκές στιγμές είναι που βρεθήκαμε με τη φίλη μου τη Μάρθα, μετά από έξι χρόνια, από το γάμο ενός φίλου μας στην Ιεράπετρα το 2011. Με την Μάρθα ήμασταν συμφοιτήτριες στο Bachelor στη σχολή Αρχιτεκτονικής του Leeds Beckett University (πρώην Leeds Metropolitan), μια από τις φιλίες που κρατάει χρόνια!! Κοριτσάκι μου σ’αγαπώ!!

Για δύο μέρες ήμουν φουλ απασχολημένη στο περίπτερό μας, είτε ράβοντας είτε συζητώντας με τον κόσμο που περνούσε και ζητούσε πληροφορίες, συζητώντας με τις φίλες παπλωματούδες και το φίλο παπλωματά Αργύρη. Μια από τις όμορφες παρουσίες που μόλις γνώρισα νόμιζα ότι την ήξερα χρόνια ήταν η Γεωργία, που έχει το μπλογκ Acornkiss, βέβαια είναι πιο πολύ της ραπτικής αλλά που θα πάει, θα την φέρουμε και στο πατσγουορκ!!

Με αυτά και με τούτα, τέλειωσε την Κυριακή το βράδυ η έκθεση, ξεστήσαμε το περίπτερο και μοιράσαμε την “πραμάτια” στα αυτοκίνητα τον κοριτσιών για να τα πάνε στα γραφεία του Συλλόγου. Και φυσικά ο φανταστικός ηλεκτρικός είχε απεργία από τις 6 μέχρι τις 12 το βράδυ και παρακάλεσα την Κατερίνα Ιωάννου να με πάει μέχρι όπου μπορούσε για να πάρω κανένα μετρό ή κανένα ταξί να πάω σπίτι.


Η Κατερίνα, η Μάνια και ο Προκόπης στο περίπτερο της Marmalena.

Στο τέλος με πήγε μέχρι την πόρτα, και την χιλιο-χιλιο-ευχαριστώ!!! Την Δευτέρα μάζεψα τα μπογαλάκια μου, και μέσω Ελευσίνας, γύρισα σπίτι στα Χανιά!!!

Τρίτη πρωί στο γραφείο, χωρίς υφάσματα και χρώματα… 😦 και για τις επόμενες 4 εβδομάδες φουλ δουλειά, κάτι ωραία δωδεκάωρα, κάτι ΣΚ συνεχόμενα, ωραία πράγματα…

Ενημερώθηκα δε, ότι στην έκθεση του Ηρακλείου δεν θα κατέβει και ο Σύλλογος και τα έβαψα λίγο μαύρα, είχα προπονηθεί στην Αθήνα να απαντάω σε ένα σωρό ερωτήσεις και ταυτόχρονα να ράβω και να κόβω και να σιδερώνω, ήμουν έτοιμη να ζήσω άλλο ένα έντονο τριήμερο, αλλά λόγω διαφόρων συνθηκών, σαν Σύλλογος δεν εμφανιστήκαμε στο Ηράκλειο. Κατέβηκε όμως η Μάνια με τον σύζυγό της τον Προκόπη για να στήσουν το περίπτερο της Marmalena, μάλιστα περίμεναν να κατέβουν η Μαριαλένα με τον γιο της τον Προκόπη τζούνιορ, αλλά αυτοί και αν έφαγαν ταλαιπωρία στην Αθήνα. Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες στο προσωπικό μπλογκ της Μαριαλένας εδώ. Με αυτά και με τα άλλα, πήρα την Ασημίνα μου (το αυτοκίνητο καλέ!) και πήγα τσουκου τσουκου (με τζι-πι-ες βέβαια) έφτασα στο εκθεσιακό κέντρο Ηρακλείου την Κυριακή το πρωι-μεσήμερο, πάρκαρα, και κατευθύνθηκα προς την είσοδο. Τελευταία φορά που ήμουν εκεί ήταν το 2014, με περίπτερο του Συλλόγου (που δεν είχε ακόμα συσταθεί για τα καλά), παπλώματα, κόσμος, λαός, της κακομοίρας…Πλήρωσα το εισιτήριό μου, έβαλα το βραχιολάκι μου, πέρασα τις πόρτες… ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ??? που είναι ο χαμός του ’14? :((((

Ευτυχώς βρήκα γρήγορα το περίπτερο της Marmalena.


Το περίπτερο της Marmalena στο Ηράκλειο.

Η χαρά με τη Μάνια απερίγραπτη. Ο σύζυγός της ο Προκόπης άρρωστος και ταλαιπωρημένος, αλλά εκεί, βράχος. Λέω κι εγώ περαστικά σας και με μια χαρά “που είναι η Μαριαλένα με το μικρό??” “Α, δεν τα έμαθες?” μου λεει η Μάνια, “Ακυρώθηκε η πτήση τους λόγω κακών καιρικών συνθηκών και δεν ήρθαν τελικά!” Βζντουπ η κεραμίδα… Μη τα πολυλογώ, έφτασα πάνω στην ώρα και για την παρουσίαση της Μάνιας σχετικά με τα βοηθητικά υλικά και τις βάτες, οπότε πήγα από κοντά για ανταπόκριση. Να θέλω να παρακολουθήσω και την παρουσίαση, να θέλω να ανεβάσω και φωτογραφίες στο Φουμπου.

Θέλω βελτίωση στις ανταποκρίσεις το ξέρω. Μετά από αυτό όπως καταλάβατε, έκανα μια βόλτα γύρω γύρω στην έκθεση, να πω την αλήθεια απογοητεύτηκα, ίσως γιατί την θυμόμουν με πιο πολύ κόσμο και εκθέτες και επισκέπτες και αυτή τη φορά ήταν λιγότεροι.. τέλος πάντων, δεν είναι της ώρας.

Εγώ μετά από τη βόλτα, έκατσα στο περίπτερο της Marmalena, έκανα τα ψώνια μου (αλίμονο!) και αφού συνειδητοποίησα πως δεν υπάρχει ραπτομηχανή για δείγμα πουθενά, με έπιασε μια κρίση. Αλλά λέω, όχι!! θα τα φτιάξω στο χέρι αυτά που θέλω..γιατί, έκθεση και να μη ράψω, πως γίνεται!!! τελικά πήρα και κάτι χριστουγεννιάτικα υφασματάκια, και βάλθηκα να ράψω ένα(!) φουσκωτό διακοσμητικό δεντράκι στο χέρι. Ενώ στο τέλος απογοητεύτηκα, η Μάνια ενθουσιάστηκε και ήθελε να το κρατήσει, εγώ ήθελα να εξαφανιστώ από προσώπου γης, ο γνωστός στρουθοκαμιλισμός, ξέρετε…

Τέλος πάντων, κατά το απογευματάκι αποφάσισα να αποχωρήσω. Αποχαιρέτησα τη Μάνια και τον Προκόπη με βαριά καρδιά, γιατί ήθελα να μείνω να βοηθήσω στο κλείσιμο. Στη συνέχεια ήθελα να περάσω και για μια επίσκεψη από τους άλλους συμφοιτητές-συγκάτοικους-αδελφικούς φίλους-κουμπάρους-κλπ Ντίνα και Χρόνη, και να γυρίσω και σπίτι μου μια ώρα της προκοπής, 2 ώρες δρόμος γαρ, και τι δρόμος…Ομολογώ δεν οργανώθηκα καλά αυτή τη φορά, αλλά και με το ζόρι της δουλειάς, δεν πρόλαβα να το σκεφτώ καλύτερα. Τα παιδιά τελικά είχα να τα δω δύο χρόνια (ή λιγότερο..) αλλά η χαρά που τους ξαναείδα μεγάλη ❤ ❤ ❤ .

Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να επισημάνω μερικά πράγματα. Ο Ελληνικός Σύλλογος Πάτσγουορκ έχει την έδρα του στην Αθήνα, αλλά εκπροσωπεί τα μέλη του σε όλα τα σημεία της Ελλάδας. Στην Αθήνα λοιπόν, λόγω του Συλλόγου αλλά και των καταστημάτων με τα υφάσματα και τα υλικά για πατσγουορκ, έχουν σχηματιστεί ομάδες παπλωματούδων, όπως και στην Σπάρτη όπως και στη Ραφήνα, αν θυμάμαι καλά. Ξέρω ότι και στην Κρήτη είμαστε μερικές που ασχολούμαστε, είτε ερασιτεχνικά είτε επαγγελματικά. Και βέβαια υπάρχουν και αυτοί που θέλουν να μάθουν αλλά τους φαίνονται τόσο δύσκολα όλα. Ωστόσο, για κάποιο μυστήριο λόγο, δεν έχουμε οργανωθεί ακόμα, ούτε σε επίπεδο πόλεων, πόσο μάλλον σε επίπεδο περιφέρειας.

Για το λόγο αυτό, και επειδή θα ήθελα κάποια στιγμή να μας δω να μαζευτούμε και να οργανωθούμε, από αυτό το σημείο θα ήθελα να κάνω ανοιχτή πρόσκληση σε όποια-όποιον θέλει να μάθει πατσγουορκ (σαν να ακούω την Μάνια να λέει “Επιτέλους κορίτσι μου”) ας μου αφήσει ένα μήνυμα, ένα email, στείλτε κάτι τέλος πάντων και πείτε μου ότι σαν ενδιαφέρει. Και ας ξέρετε να κάνετε μόνο ίσιο γαζί, αυτό είναι αρκετό, αλλά και να μην ξέρετε πάλι μπορούμε να το μάθουμε. Ούτε κι εγώ τα ξέρω όλα, κάθε φορά μαθαίνω κάτι καινούριο. Σας υπόσχομαι ένα πράγμα. Ο κόσμος σας θα γίνει πιο όμορφος, πιο πολύχρωμος και πιο δημιουργικός.

Και μην ξεχνάτε!! Αύριο Σάββατο 9 Δεκεμβρίου και ώρα 7:30 ο Σύλλογος θα κάνει την Χριστουγεννιάτικη γιορτή του στον πολυχώρο Μύρτιλο, στην Αθήνα. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε στη σελίδα του Ελληνικού Συλλόγου Πατσγουορκ στο Facebook.

Εγώ, επειδή έχω το ιδιωτικό μου τζετ στο συνεργείο, δεν θα μπορέσω να παραβρεθώ, αλλιώς θα είχα φτάσει ήδη….Στέλνω όμως την αγάπη μου σε όλες όσες πάνε!!

Γεια σας και καλές γιορτές να έχουμε!!




αυτό εδώ το ξωτικό το είδατε στην Αθήνα??? τι καλή που είναι!!!


Τελευταία νέα

Καλησπέρα αγαπητοί μου φίλοι,

Έχω να γράψω στο μπλογκ μου παραπάνω από μήνα τώρα,  και πιστεύω πως ήρθε η ώρα να επιστρέψω. Εδώ και πολλές μέρες σκεφτόμουν για το συγκεκριμένο ποστ, τι να γράψω, πως να το περιγράψω, αν θα μπορούσα να αναφέρω ορισμένα πράγματα κ.ο.κ. Όλα καλά, μη σας τρομάζει η εισαγωγή (κατάλαβα, χάλια τα έκανα στην εισαγωγή και σας κατατρόμαξα), απλά ήθελα να σας πω γιατί έλειψα από το μπλογκόσπιτό μου. Αυτή θα είναι μια ενδιάμεση στάση, μεταξύ των κανονικών μου αναρτήσεων.

Γενικά δεν αναφέρω πολύ προσωπικά στοιχεία, δεν πίστευα ποτέ ότι θα ήταν ανάγκη. Με τον άντρα μου είμαστε 10 χρόνια μαζί, εκ των οποίων τα 5 χρόνια παντρεμένοι. Παιδιά δεν έχουμε ακόμα, έχουμε όμως φροντίσει -και μας έχουν υιοθετήσει- αρκετά αδέσποτα όλα αυτά τα χρόνια, είτε γάτες είτε σκύλοι. Τα φροντίζουμε όσο πιο καλά μπορούμε, τα παίρνουμε μαζί μας κάθε φορά που μετακομίζουμε σπίτι, είναι μέλη της οικογένειάς μας και τα αγαπάμε και μας αγαπούν και αυτά. Στα τόσα χρόνια λοιπόν κάποια από αυτά τα ζωάκια μας άφησαν, είτε άλλαξαν γειτονιά μόνα τους είτε πέθαναν από διάφορες αιτίες. Συμβαίνει. Μας παίρνει αρκετές ώρες την ημέρα για τη φροντίδα τους και μας στενοχωρεί πάρα πολύ όταν τους συμβαίνει κάτι άσχημο.

Αυτό το καλοκαίρι μέχρι στιγμής μας έχει δυσκολέψει αρκετά. Στην αρχή πήγαμε ένα σκύλο μας στον κτηνίατρο για μια εγχείρηση στο στόμα, πάλι καλά που ήταν κάτι το οποίο μπορούσε να διορθωθεί με εγχείρηση τουλάχιστον, και ο σκύλος έχει ήδη αναρρώσει πολύ καλά και είναι χαρούμενος. Μετά από αυτό, ορισμένες από τις γάτες μας αρρώστησαν, τις πήγαμε στον κτηνίατρο, ξεκινήσαμε φαρμακευτικές αγωγές, τις ακολουθήσαμε κατα γράμμα, αλλά δυστυχώς 2 από τους γατούληδες τους χάσαμε μέσα στον τελευταίο μήνα. Τον έναν εκ των οποίων τον χάσαμε τη μέρα των γενεθλίων μου. Αυτός ο μήνας λοιπόν ήταν πολύ δύσκολος ψυχικά και συναισθηματικά, είτε επειδή χάσαμε τα 2 ζωάκια είτε από την προσπάθεια να φροντίσουμε ταυτόχρονα άλλα άρρωστα ζωάκια. Τα πράγματα γενικά πηγαίνουν καλύτερα, οι άλλοι άρρωστοι γατούληδες είναι σε καλό δρόμο στην ανάρρωση, αλλά έχουμε το νου μας γενικά μήπως δούμε τίποτα περίεργα συμπτώματα. Η θλίψη παραμένει για τα 2 ζωάκια που χάσαμε και τα σκεφτόμαστε καθημερινά.

Επιπλέον, ένας φίλος μου από την Αγγλία, ο οποίος μένει με τη γυναίκα του στην Αυστραλία, ανέβασε μια ανάρτηση πριν απο 2-3 εβδομάδες ότι ο υιός τους 20 μηνών απλά ένα πρωί δεν ξύπνησε (διάβασα την ανάρτηση 3-4-5-6 φορές για να καταλάβω τι εννοούσε ότι το παιδί δεν ξύπνησε!!) Ειλικρινά νομίζω μου κόπηκαν τα πόδια, δεν περίμενα ποτέ ότι θα μάθω κάτι τέτοιο για φίλους μου ή το παιδί τους, η είδηση ήταν τόσο τραγική και ο τρόπος με τον οποίο χειρίστηκαν το θέμα και στο τέλος μοιράστηκαν προσωπικές τους στιγμές με το παιδί τους μαζί με τους φίλους τους, πόση δύναμη θέλει αυτό!! Τους έστειλα τα συλλυπητήριά μου διαδικτυακά, και τους σκεφτόμουν για πολλές μέρες και ευχόμουν ειλικρινά να τους δίνει ο Θεός δύναμη να αντέξουν τις δύσκολες στιγμές τους. Κάποιες μέρες αργότερα με ειδοποίησε η μητέρα μου για 2 αγαπημένους θείους μας, οι οποίοι έφυγαν από επιπλοκές στην υγεία τους. Άλλη στενοχώρια από εκεί!! Με το να μένω στο νησί τόσο μακριά από αυτούς, μου είναι πολύ δύσκολο να βρεθώ κοντά στους οικείους τους εκείνες τις δύσκολες στιγμές.

Όπως καταλαβαίνετε, με το να είμαι σε μια συνεχή στενάχωρη κατάσταση, δεν μου είναι εύκολο να αρχίσω να περιγράφω ωραίες εικόνες από υφάσματα, ραψίματα και παπλώματα. Δεν έχω αγγίξει τη ραπτομηχανή μου όλο αυτό τον καιρό, γιατί δεν βρίσκω τη χαρά να δημιουργήσω κάτι. Ξεκίνησα μόνο γυμναστήριο, γιατί ήμουν σίγουρη ότι θα με βοηθήσει και σωματικά και πάνω από όλα ψυχικά.

Δεν τα γράφω όλα αυτά για να λυπηθεί κανείς μαζί μου, απλά ήταν οι λόγοι που απομακρύνθηκα από το μπλογκόσπιτό μου. Είμαι σίγουρη πως υπάρχει κόσμος που έχει ένα σωρό προβλήματα – δυστυχώς – και πολύ πιο σοβαρά από τα δικά μου, ειλικρινά εύχομαι να έχετε δύναμη, και να προσέχετε τον εαυτό σας.

Σας ευχαριστώ που βρεθήκατε και πάλι εδώ. Επιφυλάσσομαι να γράψω μια κανονική ανάρτηση, χαρούμενη την επόμενη φορά! Μέχρι τότε να είστε όλοι καλά!!



Latest news

Hello dear friends,

I have been away from my blog for more than a month now, and I believe it is time for me to return. I have been thinking about this post for a while now, what to write, if it is appropriate to mention a few things, and so on. All is well, don’t mean to scare you, just wanted to explain my absence from my online home. This is going to be intermediate post, among the sewing-quiting-knit happy things I usually write about.

I am happily married to my husband – with our 5-year wedding anniversary coming in a couple of weeks. We have no kids yet, however we have pets for the last 10 years now. They are all ex-strays, cats and dogs. We treat them as best as we can, we love them as part of our family, and they give us all the love they can give. Throughout the years, some of them have passed away due to illnesses, or left our home because they wanted to live in another house. It takes effort and time to take care of them every day and we get really sad when something bad happens to them.

This summer we took one of our dogs to the vet for an emergency operation in his mouth, and he’s recovered well by now. It was a bit stressful, until the vet told us that it is treatable. After that, a couple of our cats became sick, we took them to the vet, started treatment following the vet’s instructions to the letter and all. Unfortunatelly we lost two of our beloved cats, about a month ago, and we struggle to keep our other cats healthy. It has been really hard for us to deal with this loss, but I did not want to make it a huge deal online, because everyone has their own problems, and certainly don’t need mine too. Long story short, the rest of the cat pack is doing better now, with preventive medication and vaccination, but the sadness for the loss of the other two cats is still here.

Furthermore, a few weeks ago, a friend shared some terrible news of his young boy of 20 months old passing away in his sleep. I had to read his post a few times, in order to understand what I had just read. It made me really sad and thoughtful of my friend, his wife and their family. I followed their posts, trying to figure out what happened. I never thought I would read such tragic news for any of my friends’ kids, and it really affected me. I sent my sincere condolences online, since they live abroad, and kept them in my thoughts and my prayers for several days. A few days later, my mother told me about an uncle of ours and one family friend that passed away due to health issues, news that were also very, very sad. Living in an island away from home, makes it hard for me to travel whenever I need in an instant, so I fell more sorry when something like this happens, and I cannot be there for them.

As you can imagine, being sad for a long period of time, did not make it easy for me to start blogging about fabrics, and presenting sewing, quilting and knitting projects. I have not sewed anything for the last couple of months, even though I know it would help me get over the sad moments. I only got back to the gym last month and try to keep on going, because I am sure it will help with the healing process too.

So, these are the basic reasons that kept me from blogging happy things that I am usually excited to show you. I have been going back and forth as to whether I should write this intermediate post, or if I should post as usual.

Wish that each and everyone of you are well, healthy and happy. Thank you for stopping by this corner of the world. Until next time, be well my friends.